Jak udowodniono już wiele lat temu, naturalne feromony wydzielane są nie tylko przez zwierzęta, ale również przez człowieka. Te specyficzne związki pachną inaczej niż jakiekolwiek inne. Jedni ludzie wyczuwają ich woń, inni ulegają ich działaniu całkowicie nieświadomie. Feromony są rozpoznawane przez narząd węchu, po czym nasz układ nerwowy natychmiast przetwarza je w odpowiednie sygnały w mózgu. To one właśnie „dyktują” naturalne reakcje, takie jak na przykład stan pożądania czy zakochania.

Naukowcy badający te związki zgodnie potwierdzają, że feromony, dzięki swojej budowie chemicznej, pełnią rolę stymulatorów seksualnych oraz, że ludzie, podobnie jak zwierzęta, są całkowicie zdolni do rozpoznawania i korzystania z nich. – W wielu eksperymentach wykazano, że pot ludzki przekazuje indywidualny kod danej osoby, informuje o gotowości reprodukcyjnej albo aktualnym stanie emocjonalnym jak: radość, strach czy zaniepokojenie – informuje Wiktor Koszycki, badacz ludzkiej seksualności z portalu Feromony.pl. – To właśnie w ludzkim pocie znajdują się feromony, które stymulują reakcje seksualne innych osób. Te bezwonne związki chemiczne stają się atrybutem atrakcyjności, przyciągają płeć przeciwną, przekazują otoczeniu pozytywne informacje o nas. Dla przykładu, w doświadczeniu przeprowadzonym w 2009 roku zauważono, że pot mężczyzn, którzy są podnieceni, wywołuje zmiany w mózgu kobiet – dodaje.

Kontrolować seksualność
Wyniki przeprowadzonych badań nad feromonami sugerują tym samym, że jesteśmy w stanie kontrolować naszą seksualność i zachowania z nią związane. Te same wyniki stały się powodem coraz większej popularności tych związków, a co się z tym wiąże, wytwarzania syntetycznych feromonów w specjalnie do tego przygotowanych laboratoriach, skąd dystrybutorzy rozprowadzają je praktycznie po całym świecie. Kto przecież nie chciałby mieć narzędzia, dzięki któremu kontrolowałby zachowania seksualne swoje oraz potencjalnych partnerów? Dystrybutorzy feromonów dobrze o tym wiedzą i dlatego stale badają nowe kombinacje tych związków. Porównują reakcje klientów na konkretne produkty, testują na sobie efekty ich działania, starają się niwelować te niepożądane. Oczywiście zdarzają się oszuści, którzy wykorzystując ludzką naiwność i determinację do zwiększenia atrakcyjności seksualnej, sprzedają placebo, szybko się przy tym bogacąc, ale, jak podkreślają eksperci w dziedzinie feromonów, jest to zarobek chwilowy, bo użytkownik, który rozczaruje się raz zakupionym produktem, zwyczajnie go drugi raz nie kupi.

Decyduje zmysł węchu
Każdy woń feromonów odbiera inaczej. Zdarza się, że te same, wytwarzane syntetycznie związki, zadziałają zupełnie inaczej na dwie różne osoby. Jedna z nich może diametralnie zmienić swoje zachowanie, inna nie odczuje żadnej różnicy. Takie reakcje wynikają z faktu, że zmysł węchu u każdego działa inaczej. Kiedy narząd nosowo-lemieszowy odbiera zapach feromonów, umysł rozpozna je, jako specyficzną woń, która zwiększy bądź zmniejszy atrakcyjność drugiej osoby. Zdarza się więc, że ich działanie odbierane jest negatywnie przez potencjalnego partnera, kiedy na przykład zaaplikujemy zbyt dużą ich ilość. Umysł odbiorcy w tym momencie otrzyma zbyt intensywną dawkę bodźców zewnętrznych, w efekcie czego odbierze on taki, nawet niewyczuwalny zapach, jako coś nieprzyjemnego.

Wydaje się zatem, że niezależnie od naszych preferencji estetycznych czy nawet osobowościowych w stosunku do partnera, jest coś, co czyni nas bezsilnymi wobec obiektu naszego pożądania. I faktycznie, czasami zupełnie nieznana osoba jest dla nas tak atrakcyjna, że nie możemy jej się oprzeć. Być może przyczyną jest jej wygląd fizyczny, a może chodzi o chemię pożądania?

InterTechnologie

Zapachy w świecie zwierząt mają kluczowe znaczenie w zwyczajach godowych. Badania na zwierzętach wykazały, że poziom testosteronu u samców ma wpływ na sygnały zapachowe emitowane przez samice, zwłaszcza, gdy są one w trakcie owulacji. Naukowcy Saul L. Miller i Jon K. Maner z Florida State University postanowili sprawdzić, czy podobna reakcja występuje również u ludzi. W dwóch eksperymentach, które przeprowadzili, badane kobiety będące w trakcie różnych faz cyklu menstruacyjnego, nosiły swoje koszulki przez 3 noce. Następnie mężczyźni wąchali jedną z noszonych przez kobiety koszulek. Część ochotników wąchała koszulki, które nie były w ogóle noszone. W tym samym czasie pobrano próbki śliny panów do analizy poziomu testosteronu przed i po tym, jak mężczyźni wąchali zapach koszul.

Jak wiadomo, moment owulacji to czas, w którym kobieta jest najbardziej płodna. Wyniki badania pokazały jednocześnie, że mężczyźni, którzy wąchali koszulki kobiet będących w trakcie owulacji, mieli wyższy poziom testosteronu w ślinie niż mężczyźni, którzy wąchali koszulki noszone przez kobiety w innych fazach cyklu menstruacyjnego albo, którzy wąchali koszulki nienoszone. Co więcej, zapach koszulek noszonych przez kobiety w trakcie owulacji, oceniany był, jako przyjemniejszy.

Autorzy eksperymentu sugerują tym samym, że zapachowe sygnały kobiecej owulacji mają bezpośredni wpływ na męskie biologiczne reakcje. Innymi słowy poziom testosteronu może wynikać z naturalnego zapachu kobiecej owulacji. Stwierdzają, że taka biologiczna reakcja ma wpływ na seksualne zachowania mężczyzn, którzy w praktyce bardziej reagują na seksualność kobiet właśnie w momencie ich owulacji. Kobiety z kolei, często zupełnie nieświadomie, chętniej wybierają się w miejsca pełne mężczyzn (kluby, puby) właśnie w tym momencie ich cyklu menstruacyjnego.

InterTechnologie

Specjaliści od żywienia są zgodni co do faktu, że jednym z głównych dostarczycieli węglowodanów jest skrobia, zawarta m.in. w pieczywie, makaronie, czy ziemniakach. Niestety, dieta środkowoeuropejska właściwie zasadza się na tych produktach, dlatego unikanie ich jest takie kłopotliwe. – Podczas, gdy ograniczanie słodyczy i tłuszczu jakoś mi wychodzi, z chleba czy ziemniaków po prostu nie potrafię zrezygnować – mówi jedna z użytkowniczek forum dotyczącego diet i odchudzania. Niektórzy eksperci żywienia wymieniają jeszcze jeden powód dla którego powinniśmy unikać artykułów zawierających skrobię, a dokładnie wystrzegać się mieszania ich z produktami mięsnymi. Otóż wytwory te są inaczej przetwarzane przez układ trawienny, a mieszanie ich obciąża m.in. trzustkę i wątrobę, opóźnia spalanie węglowodanów, powoduje zaparcia itp. Dlatego osobom zmagającym się z problemem otyłości oraz tym, które chcą utrzymać idealną figurę poleca się przyjmowanie fasolaminy, czyli neutralizatora skrobi. Fasolamina jest ekstraktem uzyskiwanym z nasion białej fasoli. Działanie tego związku polega na hamowaniu trawienia skrobi. Białkowy składnik fasolaminy przyłącza się do enzymu zwanego alfa-amylaza powstrzymując go przed rozkładem skrobi na cukry. Dzięki temu porcja skrobi zostaje wydalona, a w organizmie pozostaje tylko jej część, która może być spalona podczas wysiłku fizycznego. Przyswojone węglowodany zamieniają się więc w energię i nie odkładają w organizmie w postaci komórek tłuszczowych. Wybierając suplement diety zawierający fasolaminę warto zwrócić uwagę na zawartość składnika aktywnego, neutralizującego kalorie skrobiowe. Na rynku dostępnych jest kilka preparatów o różnym stężeniu tego związku. Z badań porównawczych wynika, że najmocniejszym suplementem tego typu jest preparat Fabacum (Vitana), który zawiera 500 mg fasolaminy w jednej tabletce. 2 tabletki preparatu neutralizują 2250 kcal skrobiowych, co oznacza, że bez wyrzutów sumienia można zjeść ok. 450 g spaghetti.

Pragnąc zgubić zbędne kilogramy nie martwiąc się o efekt jo-jo, należy pamiętać, że przyjmowanie suplementów diety nie rozwiąże problemu otyłości. Prawidłowe odżywianie powinno łączyć się z aktywnością fizyczną, która zaprocentuje nie tylko w postaci idealnej figury, ale też zdrowego serca, niskiego poziomu cholesterolu oraz – co najważniejsze – znakomitego samopoczucia.

Więcej na temat suplementów diety na: www.vitana.com.pl

- Dlaczego chrapią głównie mężczyźni?
- Kobiety przeważnie zdrowiej się odżywiają, dbają o aktywność fizyczną i przez liczne obowiązki domowe są na co dzień bardziej aktywne, przez co rzadziej cierpią z powodu nadwagi. A to właśnie ona jest podstawową przyczyną chrapania. Jednakże po 60. roku życia ich gospodarka tłuszczowa zmienia się i coraz częściej, podobnie jak mężczyźni, zaczynają chrapać.

- Czy dla chrapiącego jego dolegliwość jest tak samo uciążliwa jak dla jego otoczenia?
- Chrapiąca osoba zazwyczaj zdecydowanie bardziej przeszkadza innym niż sobie. Dlatego tak często ludzie bagatelizują ten problem uznając, że ich nie dotyczy, lub że nie jest poważny. Częściej chrapią mężczyźni, dlatego to właśnie oni zazwyczaj są przyprowadzani na leczenie przez partnerki, które mają już dość nieprzespanych nocy. A problem jest poważny, ponieważ przez chrapanie partnera można stracić nawet 1,5 godziny snu w ciągu doby. Wywołane przez bezdech niedotlenienie organizmu może prowadzić do nasilenia objawów chorób układu krążenia, takich jak choroba niedokrwienna serca, czy chorób metabolicznych, takich jak cukrzyca. Z powodu niedotlenienia, wywołanego bezdechem cierpią wszystkie narządy. Badania wskazują nawet, że w grupie osób, u których występuje powyżej 20 bezdechów i spłyconych oddechów na godzinę notuje się zwiększoną liczbę zgonów.

- Co należy sądzić o domowych metodach walki z chrapaniem, takich jak np. wszycie w kołnierz piżamy piłki tenisowej?
- Ta metoda opiera się na założeniu, że chrapanie jest wynikiem nieodpowiedniego ułożenia podniebienia miękkiego w czasie snu i stąd próba uniemożliwienia chrapiącemu spania na plecach. Jednakże tego rodzaju rozwiązania mają trzy podstawowe wady. Po pierwsze są niewygodne dla chrapiącego i mało kto jest w stanie je stosować przez dłuższy czas. Po drugie: jak wykazują badania przy użyciu tak nowoczesnych urządzeń diagnostycznych, jak Apnograf, pacjenci potrafią chrapać nawet śpiąc na boku. A po trzecie: nie jest to środek, który pozwala leczyć przyczynę dolegliwości, a jedynie uciążliwe skutki. Podobnie jak dostępne w aptekach środki, które dają tylko chwilowe rezultaty. Stałą poprawę daje jedynie leczenia zabiegowe.

- Jakie metody leczenia zabiegowego są skuteczne?
- Dobre rezultaty przynosi elektroplastyka podniebienia miękkiego, języczka i gardła, można wykonać ją metodą termoablacji, jednakże zabieg ten nierzadko wymaga powtórzenia. Od niedawna, w nielicznych placówkach w kraju, można skorzystać z najnowocześniejszej metody operacji plastycznej podniebienia miękkiego – metody koblacji. Polega ona na zastosowaniu energii fal radiowych, która powoduje jonizację molekuł wewnątrz tkanki. Skutkuje to odparowaniem wyznaczonej części tkanki oraz zmniejszeniem jej objętości, poszerzeniem cieśni gardła i zwiększeniem napięcia w określonych partiach podniebienia. Cały zabieg odbywa się bez skalpela i efektu oparzenia, a pacjent tego samego dnia wraca do domu.

- Jeżeli chrapanie wynika z kilku przyczyn, to czy także można pomóc pacjentowi w trakcie jednej operacji?
- Operacja metodą koblacji, pozwala na połączenie, w miarę potrzeb pacjenta, kilku zabiegów. Jest ona rodzajem bezkrwawej, mało inwazyjnej chirurgii, która pozwala jednocześnie połączyć nawet cztery zabiegi. Do tej pory obkurczanie małżowin nosowych czy migdałów, usztywnienie podniebienia miękkiego i przycięcie języczka oraz tunelizacja były wykonywane jako osobne zabiegi. Angażowało to dużo czasu pacjenta. Obecnie, w DCL Medicus, dzięki wykorzystaniu koblacji, możliwe jest przeprowadzenie wszystkich czterech zabiegów na raz, bezkrwawo i w ciągu jednodniowego zabiegu.

O tym, że mózgi kobiety i mężczyzny są zupełnie inaczej skonstruowane i że reagujemy odmiennie na te same zachowania, zdarzenia, mamy inne odczucia i inaczej patrzymy na świat, pisali już Anne Moir i David Jessel w bestsellerowej książce „Płeć mózgu”. Jak udowodniono naukowo, organ ten ma po prostu inną budowę  w przypadku mężczyzny i kobiety, co wiąże się z naturalnymi różnicami w postrzeganiu na przykład seksu. Teoretycznie dobrze o tym wiemy, jednak mimo wszystko jakoś nie możemy pogodzić się z tym, że ukochany czasem zapomina pogłaskać nas po głowie po upojnej nocy, a partnerka po ciężkim dniu pracy woli po prostu się przytulić.

Ośrodek seksu
Wiktor Koszycki, badacz ludzkiej seksualności z serwisu Feromony.pl podkreśla, że mózg to między innymi ośrodek seksu. Gdy testosteron oddziałuje na mózg, sprawia, że mężczyźni stają się bardziej aktywni seksualnie. Im większa jest ilość tego hormonu, tym większe potrzeby seksualne. Dlatego właśnie świadomość erotyczna pojawia się u nich wcześniej i jest dużo ważniejsza niż dla kobiet. Mężczyzn bardziej podniecają obrazy nagości i bynajmniej nie jest to przejaw braku szacunku do ukochanej czy tym bardziej dewiacji seksualnych. Kiedy są pozbawieni seksu, nierzadko stają się ponurzy, opryskliwi, nawet agresywni, podczas gdy kobiety łagodniej znoszą abstynencję seksualną – zauważa Koszycki.

Zasadnicze różnice
Mózg kobiety funkcjonuje na bazie prawej półkuli mózgowej, odpowiedzialnej praktycznie za wszystkie zmysły, za wyjątkiem wzroku. Jednym z tych zmysłów jest dotyk, dlatego właśnie kobiety doznają tak wiele przyjemności z doznań „cielesnych”. Emocje docierające do kobiecego mózgu w wyniku dotyku powodują większą przyjemność niż tą, którą odczuwa mężczyzna. Wtedy najczęściej kobieta zakochuje się w nim jeszcze intensywniej, bo otrzymuje wielki ładunek emocjonalny, czyli pobudzenie większości zmysłów, za które odpowiedzialne są kobiece uczucia. Także ciało kobiety daje jej przewagę w zmysłowych doznaniach nad swoim ukochanym. Inaczej jest w przypadku mężczyzn. Ich mózgi skupiają się na wzroku, który zdecydowanie dominuje nad pozostałymi zmysłami. Dlatego tak często oglądają się na ulicy za pięknymi kobietami, co jest tylko przejawem „zdrowego podejścia” do seksu. Podsumowując, kobiety są większymi kinestetykami w porównaniu do wzrokowych mężczyzn.

Różnice między kobietami i mężczyznami ujawniają się na każdym kroku. Są one zupełnie niezależne od woli każdego z nich. Dlatego mężczyzna prawie zawsze wybierze seks od wspólnego gotowania czy wyjścia do kina. I może nie warto mieć o to do niego pretensji, tak samo jak nie można oczekiwać, że zakocha się w kobiecie, po wspólnie spędzonej nocy. Ten sam mężczyzna powinien jednocześnie zrozumieć, że może upłynąć trochę czasu od pierwszej randki, zanim pójdzie z ukochaną do łóżka. I pomimo, że wydaje mu się to zupełnie bez sensu, głaskanie kobiety po głowie może mu w tym pomóc.

InterTechnologie

Organizm człowieka nie może samodzielnie wytwarzać NNKT, dlatego należy je dostarczać wraz z dietą. Ich podstawowym źródłem są tłuste ryby i owoce morza, oliwa z oliwek i inne nierafinowane oleje roślinne np. lniany, wiesiołkowy i rzepakowy. Są również obecne w orzechach włoskich, migdałach, ziarnach słonecznika i dyni oraz w niektórych warzywach  i owocach zielonych np. w awokado, warzywach strączkowych, sałacie i brokułach. Jednak trudnym zadaniem jest dostarczanie w pożywieniu odpowiednich proporcji Omega 3 i 6. Dlatego, aby utrzymać ich stały poziom w organizmie warto korzystać z gotowych suplementów. Pomocny będzie Vitalen Omega 3 i Omega 6 firmy Agropharm, który w żelatynowej kapsułce łączy olej wiesiołkowy z lnianym, w proporcjach starannie dobranych dla zdrowia człowieka.

OLEJ WIESIOŁKOWY
Olej z wiesiołka to jeden z najcenniejszych olejów o najwyższej zawartości, spośród wszystkich znanych olejów roślinnych i rzadko spotykanych w takiej kombinacji, biologicznie czynnych NNKT, czyli kwasu alfa-linolowego (70-79%) oraz gamma-linolenowego (9,5-12%).  Dla organizmu szczególne znaczenie ma kwas gamma-linolenowy (GLA). Bierze on udział w syntezie pewnych substancji, które odgrywają istotną rolę: obniżają ciśnienie krwi, zmniejszają ryzyko powstawania zakrzepów wewnątrznaczyniowych, działają przeciwzapalnie, wzmagają aktywność układu immunologicznego, łagodzą objawy napięcia przedmiesiączkowego oraz wpływają na zdrowy wygląd skóry, włosów i paznokci.

OLEJ LNIANY
Olej z nasion lnu jest drugim obok wiesiołkowego olejem roślinnym cenionym i wykorzystywanym w przemyśle kosmetycznym i farmaceutycznym. Olej ten zawiera biologicznie czynne NNKT w postaci kwasów linolowego (LA) i alfa-linolenowego (ALA), który m.in. wykazuje pozytywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego.

POZYTYWNY WPŁYW OLEJU WIESIOŁKOWEGO I LNIANEGO NA LUDZKI ORGANIZM:

1. Wspomagają pracę serca i działanie układu krążenia.
Kwasy Omega 3 i 6 wpływają korzystnie na wzrost poziomu „dobrego cholesterolu” HDL, obniżając równocześnie poziom „złego cholesterolu” LDL. Dzięki temu pomagają chronić żyły i tętnice przed rozwojem choroby miażdżycowej. Wpływają również na zmniejszenie agregacji płytek krwi, a przez to na zmniejszenie ich zdolności do tworzenia się zakrzepów naczyniowych, co z kolei zabezpiecza  przed zawałem i udarem mózgu. NNKT obniżają ciśnienie krwi przez co zmniejszają ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego.

2. Wpływają na poprawę pracy układu nerwowego i mózgu.
Kwas alfa-linolenowy (ALA) jest podstawowym źródłem kwasu DHA będącego ważnym składnikiem mózgu. Niski poziom DHA związany jest ze zmianami nastroju, utratą pamięci i występowaniem schorzeń neurologicznych. Przyjmowanie NNKT reguluje poziom DHA, przez co wspomaga pamięć i koncentrację oraz wpływa na usprawnienie pracy mózgu i układu nerwowego.

3. Wpływają dobroczynnie na skórę, włosy i paznokcie.
Dieta bogata w NNKT wspiera utrzymanie młodej i zdrowej skóry. Kwasy gamma-linolenowy (GLA) oraz kwas cis-linolowy (CLA) biorą udział w budowie warstwy ochronnej naskórka oraz w powstawaniu cementu międzykomórkowego skóry odpowiedzialnego za jej elastyczność i sprężystość. Są także odpowiedzialne za wiązanie wody w organizmie, przez co wpływają na odpowiednie nawilżenie i natłuszczenie skóry. Ponadto kwasy Omega-6 wykazują silne działanie antyoksydacyjne.

4. Wspomagają odchudzanie.
Kwasy Omega 3 i 6 wspomagają odpowiednie reagowanie mózgu na wytwarzany przez tkankę tłuszczową hormon – leptynę, która wpływa na zmniejszanie apetytu i reguluje poziom stężenia glukozy we krwi. Poziom leptyny w organizmie człowieka jest proporcjonalny do ilości jego tkanki tłuszczowej. U osób otyłych i z nadwagą jest go za dużo. To powoduje brak reakcji mózgu na korzystne działanie leptyny, powodując zaburzenia łaknienia. Wzbogacenie diety w kwasy omega 3 i 6 reguluje ten proces, ułatwiając spalanie tkanki tłuszczowej.

5. Łagodzą dolegliwości przedmenstruacyjne (PMS).
Zespół przedmenstruacyjny (PMS) związany jest z zaburzoną wrażliwością organizmu na niektóre hormony sterydowe (estrogeny). Jednak jego przyczyną równie często może być niski poziom nienasyconych kwasów tłuszczowych (głównie GLA i LA) w błonach komórkowych jajników oraz w miejscach receptorowych dla hormonów sterydowych (estrogenów). Przyjmowanie NNKT od drugiej połowy cyklu miesięcznego przywraca prawidłowy poziom nienasyconych kwasów tłuszczowych w organizmie, a tym samym wpływa na złagodzenie objawów PMS. Ustępuje obrzmienie ciała oraz bóle piersi i podbrzusza, a stan rozdrażnienia i spadku nastroju zostaje zniwelowany.

AGROPHARM S.A.

Najczęściej wyróżnia się schorzenia infekcyjne dolnego odcinka układu płciowego, a więc sromu, pochwy i szyjki macicy oraz górnego odcinka układu płciowego, czyli macicy, jajowodów, jajników i przymacicz. Fizjologicznie górne piętro układu płciowego kobiety jest pozbawione flory bakteryjnej. Pochwa zaś jest narządem, w którym bytują różne rodzaje bakterii tlenowych i beztlenowych. Zdecydowanie najwięcej jest pałeczek kwasu mlekowego, które stanowią około 96% mikroflory pochwy. Pałeczki kwasu mlekowego są odpowiedzialne za utrzymywanie kwaśnego odczynu pochwy, a przez to zapobiegają namnażaniu się bakterii chorobotwórczych. Oprócz zakwaszania środowiska produkują substancje mające działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne, a także grzybobójcze. Prawidłowa biocenoza pochwy stanowi, więc o zdrowiu układu płciowego. Jej zaburzenia są punktem wyjścia do rozwoju infekcji toczących się nie tylko w pochwie, ale też rozprzestrzeniających się na wyższe partie  układu płciowego.

Infekcje w obrębie narządów płciowych mogą szerzyć się drogą wstępującą, zstępującą i poprzez ciągłość. Drogą wstępującą patogenny chorobotwórcze dostają się do układu płciowego najczęściej z odbytu. Rozwijająca się infekcja może dotyczyć początkowo pochwy, szyjki macicy, a później śluzówki jamy macicy i przydatków. Jeśli w środowisku pochwy dochodzi do zaburzeń w ilości i jakości pałeczek kwasu mlekowego, powstają sprzyjające warunki do namnażania się bakterii i wędrowania ich do innych narządów układu płciowego.

Drogą zstępującą mogą migrować patogeny z innych ognisk zapalnych toczących się w organizmie np.: w migdałkach, zatokach obocznych nosa, czy zębach. Drogą krwi mikroorganizmy docierają od narządów płciowych wywołując w nich odczyny zapalne, np.: zapalenie przydatków.

Przez ciągłość stany zapalne mogą rozprzestrzeniać się z miejsc blisko położonych, sąsiadujących z układem płciowym. Klasycznym przykładem jest zapalenie wyrostka robaczkowego.

Choroby sromu
Grzybica sromu w 90% przypadków wywoływana jest grzybem z gatunku Candida albicans. Często towarzyszy grzybiczemu zapaleniu pochwy, a zmiany zapalne na sromie powstają wtórnie do zmian w pochwie. Jednak zakażenie to może powstawać niezależnie od zmian w pochwie. Charakteryzuje się obrzękiem i zaczerwienieniem sromu, okolicy pachwin i krocza, silnym świądem i pieczeniem. Wymaga leczenia przeciwgrzybiczego. Choroba może stanowić zagrożenie dla układu moczowego. Dobrze jest wykonać badanie ogólne moczu lub posiew celem wykluczenia drożdżycy pęcherza moczowego.

Zapalenie i ropień gruczołów przedsionkowych większych (gruczołu Bartholina)
Przyczyną rozwoju zapalenia jest zablokowanie odpływu wydzieliny z gruczołu przedsionkowego i powstania torbieli zapalnej. Może być to spowodowane zakażeniem bakteryjnym lub urazem. Typowym objawem jest silny ból wargi sromowej większej, nasilający się przy chodzeniu i uniemożliwiający siedzenie. Choroba ma najczęściej gwałtowny początek. Szybko dochodzi do powiększenia się torbieli. Wymagana jest interwencja chirurgiczna polegająca na nacięciu ropnia i drenażu jego jamy oraz podanie antybiotyku.

Wirusowe zapalenie sromu
Infekcje wirusowe to najczęściej opryszczkowe zapalenie sromu i kłykciny kończyste.
Opryszczka sromu wywołana jest wirusem opryszczki typu I. Charakteryzuje się drobnymi pęcherzykami, sączącymi się owrzodzeniami, bólem, podwyższoną temperaturą i powiększeniem węzłów pachwinowych. Czas utrzymywania się tych dolegliwości to najczęściej okres około 12 dni. Pamiętać należy, że jest to choroba zakaźna. Rozpoznanie powinno być poparte badaniem wirusologicznym. Choroba ma charakter nawrotowy. W leczeniu stosuje się preparaty przeciwwirusowe – acyklowir.

Kłykciny kończyste wywołane są przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV). Choroba charakteryzuje się powstawaniem brodawkowatych narośli w okolicy sromu, krocza, okolicy odbytu, w pochwie i szyjce macicy. Leczenie polega na ich usunięciu.

Zapalenia pochwy są najczęstszą przyczyną zgłaszania się do ginekologa. Uważa się, że przynajmniej raz w życiu infekcji  pochwy doświadczy 75 % kobiet, a u 45% z nich będzie ona miała charakter nawrotowy. Najczęściej rozpoznawane stany zapalne pochwy to waginoza bakteryjna, grzybica i rzęsistkowica.

Waginoza bakteryjna jest to stan, w którym dochodzi do zaburzenia równowagi ekosystemu pochwy. Liczba pałeczek kwasu mlekowego ulega zmniejszeniu lub dochodzi w nich zmian jakościowych. W rezultacie z powodu zmniejszonej zdolności zakwaszania środowiska i możliwości bakteriobójczych, dochodzi do rozwoju innych patogenów, których liczba przewyższa stan normalny 10 – 100 krotnie. Głównym patogenem wywołującym waginozę bakteryjną jest Gardnerella vaginalis. Waginoza bakteryjna stanowi największą przyczynę występowania nieprawidłowej wydzieliny w pochwie. U ponad połowy kobiet przebiega bezobjawowo i może ustępować samoistnie. Czynnikami predysponującymi są: posiadanie wielu partnerów seksualnych, wykonywanie irygacji pochwy, wewnątrzmaciczna wkładka antykoncepcyjna, antykoncepcja hormonalna, antybiotykoterapia, ciąża i inne. Diagnostyka waginozy bakteryjnej opiera się na stwierdzeniu trzech z czterech kryteriów Amsela. Należy do nich test oceniający pH, wykonywany  za pomocą papierka lakmusowego (pH w przypadku waginozy bakteryjnej będzie wyższe niż 4,5), test węchowy z 10% KOH (w przypadku waginozy bakteryjnej pojawi się rybi zapach), obserwacja wydzieliny pod mikroskopem (występowanie w waginozie bakteryjnej tzw. komórek jeżowych powyżej 20% w polu widzenia) oraz stwierdzenie jednorodnej, wodnistej wydzieliny. Następstwa waginozy bakteryjnej są najcięższe dla kobiet ciężarnych. Prowadzić ona może do porodu przedwczesnego, infekcji wewnątrzmacicznej płodu, przedwczesnego odpłynięcia płynu owodniowego oraz poronienia. U nieciężarnych kobiet może dojść do zapalenia błony śluzowej macicy, przydatków, zakażenia układu moczowego. W leczeniu stosuje się antybiotykoterapię.

Grzybica pochwy wywoływana jest najczęściej przez gatunek Candida albicans.  Wywołuje intensywny świąd, pieczenie, bolesność przy oddawaniu moczu i współżyciu płciowym oraz charakterystyczne upławy przypominające grudki sera białego. Odczyn pochwy nie ulega zmianie. Stanami predysponującymi są: ciąża, cukrzyca, antybiotykoterapia, leki sterydowe, obniżona odporność. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze. Leczenie obejmuje obojga partnerów, pomimo, że u mężczyzn grzybica przebiega najczęściej bezobjawowo.

Rzęsistkowica jest chorobą wywołaną przez pierwotniaka – rzęsistka pochwowego (Trichomonas vaginalis). Należy do chorób przenoszonych drogą płciową. Dominującym objawem są obfite zielono-żółte pieniste upławy, mogące dawać bardzo nieprzyjemny zapach. Towarzyszy temu świąd sromu. Dochodzi do zaczerwienienia przedsionka pochwy i szyjki macicy. Odczyn pochwy jest intensywnie zasadowy. Leczeniem z wyboru jest podawanie sulfonamidów u obojga partnerów.
Szyjka macicy jest swoistym połączeniem dolnego odcinka układu płciowego zasiedlonego przez mikroorganizmy, z górnym będącym środowiskiem jałowym. Znajdujący się w kanale szyjki śluz ma wyższe pH od wydzieliny w pochwie. Stanowi kolejną barierę przed rozprzestrzenianiem się infekcji w głąb układu płciowego.

Częstą infekcją wirusową przenoszoną drogą płciową jest zakażenie brodawczakiem ludzkim (HPV). Czynnikami ułatwiającymi zakażenie są przewlekłe stany zapalne w obrębie sromu i pochwy. Choroba często przebiega bezobjawowo i samoistnie mija po okresie około 2 lat. Niestety wśród poznanych typów tego wirusa około 15 wykazuje związek z powstawaniem przednowotworowych i nowotworowych zmian w obrębie narządów płciowych. Wysoko onkogenne są zwłaszcza typy 16 i 18. Są one odpowiedzialne za około 70% przypadków raka szyjki macicy. Czynnikami predysponującymi są: wczesna inicjacja seksualna, duża liczba partnerów seksualnych, młody wiek. Diagnostyka to przede wszystkim regularne badania cytologiczne, a przy podejrzeniu zakażenia kolposkopia i testy wirusologiczne. Zostały opracowane dwie szczepionki przeciwko wirusowi HPV. W Polsce nie są one refundowane i mogą być tylko zalecane.

Infekcje w kanale szyjki macicy najczęściej wywołują: dwoinka rzeżączki i chlamydia. Objawy nie są swoiste i najczęściej zapalenie szyjki będzie rozpoznawane razem z istniejącym już zapaleniem w wyższych partiach układu płciowego, np. z zapaleniem przydatków lub będzie współistniało z zapaleniem pochwy. Typowymi objawami są: upławy, plamienie kontaktowe, bolesne współżycie, bolesne miesiączki, bolesne oddawanie moczu. Leczenie zapalenia szyjki macicy powinno być poprzedzone pobraniem wydzieliny do badania bakteriologicznego i uzyskaniem antybiogramu.

Stan zapalny górnego odcinka układu płciowego nosi nazwę zapalenia narządów miednicy mniejszej. Najczęściej rozwija się ono na drodze wstępującej i jest wynikiem infekcji w szyjce macicy. Dotyka kobiet współżyjących i miesiączkujących. Do czynników predysponujących zalicza się także: młody wiek, stany zapalne w pochwie, palenie papierosów. Najczęściej dochodzi do zapalenia przydatków z możliwością powstawania ropni. Zapalenie może mieć charakter ostry lub przewlekły. Zgłaszane objawy to najczęściej: ból podbrzusza, nieprawidłowa wydzielina z pochwy, mogą pojawiać się dolegliwości z układu pokarmowego ( nudności, wymioty, wzdęcia), układu moczowego ( częste, bolesne, naglące oddawanie moczu). Pojawiają się także objawy ogólne; gorączka powyżej 38°C, podwyższone OB, wzrost leukocytozy, podwyższone stężenie CRP. Ostry stan zapalny musi być leczony w warunkach szpitalnych. W leczeniu stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania oraz sulfonamidy, najczęściej podawane drogą dożylną. Następstwami infekcji narządów miednicy mniejszej są: niepłodność, ciąża pozamaciczna, zespół bólowy miednicy mniejszej.

Podsumowując powyższy przegląd najczęstszych schorzeń układu płciowego trzeba podkreślić, że ogromne znaczenie w profilaktyce odgrywają pałeczki kwasu mlekowego bytujące w pochwie. Stanowią one, bowiem naturalną barierę dla wielu patogenów, które są odpowiedzialne za powstawanie wyżej wymienionych infekcji. Jeśli ulega zaburzeniu ich ilość lub jakość, to otwierają się wrota dla innych mikroorganizmów wykazujących powinowactwo do komórek nabłonkowych wyściełających układ płciowy. Warto wiedzieć, że ekosystem pochwy fizjologicznie podlega zmianom, chociażby w trakcie cyklu miesięcznego, czy ciąży. Liczba pałeczek kwasu mlekowego zależy również od stosowanych praktyk higienicznych, liczby partnerów seksualnych, chorób ogólnych zwłaszcza wymagających leczenia antybiotykami, czy odporności kobiety. W każdej sytuacji, w której dochodzi do zmniejszenia liczby pałeczek kwasu mlekowego, kobiety powinny otrzymywać preparaty probiotyczne, celem zabezpieczenia prawidłowej mikroflory pochwy.

Piśmiennictwo:
1. Bręborowicz G.: Położnictwo i Ginekologia. Tom 2. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005: 623-636
2. Hirnie L.: Zakażenia wirusami HPV – problem medyczny i społeczny. Ginekologia Praktyczna 2009; 4: 8-12
3. Kochan P.: Wybrane schorzenia dróg moczowo – płciowych kobiety i leczenie wg CDC. Kryteria WHO/FAO dla probiotyków i ich zastosowanie w ginekologii w świetle najnowszych badań. Ginekologia Praktyczna 2005; 87,6: 11-18
4. Nalewczyńska A., Cendrowska A., Kowal;ska J., Szyszka B.: Zaburzenia biocenozy pochwy – postępowanie diagnostyczne oraz leczenie. Część I. Zakażenia bakteryjne. Ginekologia Praktyczna 2009; 3: 33-36
5. Reroń A., Trojnar – Podleśny M.: Zapalenie narządów miednicy mniejszej. Ginekologia Praktyczna 2004; 12,4: 30-34
6. Słomko Z.: Ginekologia. Tom 2. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008: 971-1002

Materiał przygotowała mgr położnictwa z Uniwersytetu Medycznego w Warszawie – Maria Rabiej

Solarium przeciwzmarszczkowe Alisun to nowość na polskim rynku. 200 Collagen – bo tak brzmi nazwa urządzenia – nie emituje promieni UV, jest natomiast wyposażone w lampy kolagenowe. Urządzenie emituje widoczne światło o długości fali 550 – 700 nm i stymuluje komórki skóry do produkcji kolagenu oraz elastyny. To właśnie białka kolagenowe są odpowiedzialne za właściwy poziom nawilżenia skóry, jej jędrność i elastyczność. Ta nowoczesna technologia sprawia więc, że seans w solarium z lampami kolagenowymi umożliwia efektywne redukowanie zmarszczek, spowalnia proces starzenia się, a także wpływa na wzmocnienie jędrności i sprężystości skóry, dając efekt liftingu.

Naświetlenia powinny być stosowane przez ok. 6-8 tygodni, po 3 sesje w tygodniu. Początkowo zaleca się 10 minutowy czas naświetlania, który następnie można wydłużyć do 20 minut.

Pokrowce z Aloe Vera
Producent: Janpol
Cena: od 285 zł
więcej informacji: www.janpol.pl

Lepiej leżeć

Przede wszystkim dlatego, żeby nie sprowokować późniejszych powikłań, które nie dość, że bywają niebezpieczne dla zdrowia, to jeszcze wymagają dłuższego leczenia. Zatem jednym ze skutecznych lekarstw na te ciężkie dni okazuje się komfortowy materac. Szukając wygody warto zwrócić uwagę na materac Dafne z Fabryki Materacy Janpol. – Jego nowatorskie wypełnienie stanowi blok lateksowo – termoelastyczny, zwany inaczej „smart latex”, który cechują właściwości dwóch najlepszych surowców używanych do produkcji materacy, czyli lateks i pianka termoelastyczna – mówi Tomasz Goc, Dyrektor Handlowy firmy Janpol. Dzięki nim materac, pod wpływem ciężaru, dopasowuje się do kształtów ciała, a po stronie o własnościach termoelastycznych, wręcz modeluje się do kształtów ciała zapewniając doskonałe podparcie dla kręgosłupa. To z kolei daje gwarancję, że nasze plecy nie będą bolały od ciągłego leżenia. Wysoka elastyczność i sprężystość to jednak nie wszystko. Każdy chory z pewnością doceni również to, że wypełnienie materaca zapobiega rozwojowi bakterii. W czasie choroby jest to szczególnie istotne. Mimo tego, że pościel jest wówczas często zmieniana, to dobrze, gdy także sam materac daje poczucie higienicznej czystości.

Obiad do łóżka

W czasie choroby w łóżku nie tylko śpimy, ale i spędzamy zdecydowaną większość dnia. Zdarza się także, że jemy. To naraża nasz materac na różnego typu zabrudzenia – zalanie go herbatą lub zupą. Wyjściem z tej sytuacji jest ściągany pokrowiec na materac, który w razie potrzeby można wyprać w pralce. – Pokrowce dostępne są w różnych rozmiarach, dopasowanych do wymiarów materaca – mówi T. Goc z Janpolu. Najlepiej, kiedy pokrowiec jest bawełniany, ponieważ oprócz tego, że jest przyjemny w dotyku, posiada też właściwości higroskopijne. Oznacza to, że jest w stanie przejąć prawie połowę wytwarzającej się wilgoci ciała, co nie pozostaje bez znaczenia, kiedy leżymy w łóżku z gorączką. Zwłaszcza wtedy możliwość prania pokrowca staje się przydatna. Nawet właściciele dużych materacy i małych pralek nie będą mieli z tym problemu. Pokrowce firmy Janpol są zaprojektowane w ten sposób, że za pomocą zamka błyskawicznego można rozdzielić je na dwie części. Jeśli nie mieszczą się razem do pralki, wówczas można każdą z nich wyprać oddzielnie. Jeśli jednak nasza pralka mimo to okazuję się zbyt mała, nie ma problemu, aby oddać pokrowiec do pralni. Dodatkowo możemy wybrać taki pokrowiec, który charakteryzuje się różnymi właściwościami. – W naszej ofercie znajduje się osiem różnych pokrowców, wśród których odnaleźć można antyalergiczne, z dodatkiem alg morskich czy też takie, które wykonane są ze specjalnej dzianiny odprowadzającej z ciała nagromadzone ładunki elektryczne – tłumaczy Tomasz Goc.

Dla większej wygody

Wymęczeni przez chorobę, potrzebujemy odpoczynku, a przede wszystkim wygody. W pewnym stopniu możemy ją sobie zapewnić poprzez uzbrojenie łóżka w możliwie największą liczbę poduszek. Umożliwiają one właściwe podparcie ciała kiedy czytamy książkę lub oglądamy telewizję. Problem polega na tym, że każda zmiana pozycji wiąże się z przemieszczeniem poduszek i koniecznością układania wszystkiego od początku. Dlatego lepszym rozwiązaniem jest stelaż z możliwością regulacji wysokości części znajdującej się pod głową. – Stelaż i materac powinny być do siebie przystosowane, ich dobór nie może być przypadkowy. Nieodpowiednie zestawienie może nawet uszkodzić strukturę materaca– tłumaczy T. Goc. Prawdziwym luksusem dla wszystkich pozostających w łóżku z powodu choroby jest stelaż z regulacją elektryczną. Pozwala to na zmianę ustawienia stelaża bez konieczności wychodzenia z łóżka i ściągania z niego materaca, pościeli oraz poduszek. Jest to niekwestionowany luksus, nie tylko wówczas gdy nasze ciało jest osłabione i nie powinno być narażone na jakiekolwiek obciążenia. Takie wyposażenie z pewnością uprzyjemni każdemu choremu chwile przymusowego leżenia w łóżku.